zondag 8 april 2018 Vietnam here we come

Besluiteloos tot vrijdagochtend 6 april toe. En toen nam ik de beslissing om alles los te laten en met Kees, Eelke en Jorn naar Vietnam te gaan. Besluiteloosheid om een goede reden…
Eind maart kregen we het bericht dat mamma, mijn moedertje van 88, geopereerd moest worden om een tumor van ruim 2 centimer weg te halen. Borstbesparend of borstamputatie, een keuze maken. niet opereren was geen optie zei de chirurg, jullie moeder is nog te sterk en kan nog jaren mee 😊 Met advies van nichtje Esther besloot ze tot borstamputatie. Nog nooit narcose gehad, denkend dat ze wakker zou worden als een krokodil maar het viel mee, het was wakker worden als een goudhaantje… gelukkig. Na twee dagen ziekenhuis door Cora opgehaald, kinderen waren druk met werkzaamheden… thuis geinstalleerd en ze knapte iedere dag op, totdat de griep toesloeg, en hoe,doodziek, geen idee van dag of tijd… na11dagen de wondpleister verwijderd van een doodziek vrouwtje in een rolstoel, een marathon naar en van Leerdam. opgelucht dat er geen uitzaaiingen zijn.
Door een bak cappuccino en een plak natte keek die gewaardeerd werden door haar, dacht ik dan ook: ‘let’s go!
En nu zitten we in het vliegtuig, Emirates, bevalt prima, ik zit ingebouwd tussen zieke hoestende Kees en een gezette man uit India, er zijn films te zien en waar er gevlogen wordt en hoe hoog, erg leuk om zo te vliegen. Duurt wel lang maar we klagen niet, we dragen in stilte, alhoewel ik geen minuut stil kan zitten. Zo vermoeiend. Ik greep mijn kans toen de Indier even naar de wc liep om Jorn en Eelke te zoeken… dat duurde even… 800 mensen in een vliegtuig, bizar.

One Reply to “zondag 8 april 2018 Vietnam here we come”

  1. Heel bizar!!! 800 mensen en dan weten dat je vliegen ooit vreselijk vond en het liefs er uit zou springen!!
    En wat fijn met moeders gaat het iedere dag een stuk beter.

    Geniet ervan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *